International Instructors Course – Master Peter Harkess Edinburgh (Schotland) – 8 t/m 10 augustus 2009
Na in april de tickets al te hebben geboekt en begin mei de eerste contacten met Master Harkess te hebben gehad was het donderdagavond, 6 augustus, dan eindelijk zover. Rond 18.00 uur vertrokken wij vanuit Nunspeet richting Weeze (Duitsland). Onderweg nog even bij Beuningen linksaf om bij de plaatselijke Mc Donalds de honger te stillen. Daarna door naar het vliegveld … vliegveld? Er was in de verste verte geen vliegtuig te zien! Na een stuk bos en dwars over een kazerne bleek Tom(tom) het toch bij het goede eind te hebben.Het inchecken kostte enige tijd. Achteraf gezien maakte dat niet zoveel uit; het vliegtuig had inmiddels 20 minuten vertraging. Bij vertrek was dat opgelopen tot ongeveer een uur. Allemaal niet zo erg als je een weekendje weg bent … Wat we wel vervelend vonden, in Edinburgh zouden wij opgehaald worden door Master Harkess. En door de vertraging zouden wij pas rond 24.00 uur landen.
De vlucht verliep prima, bij de douane konden we vrijwel direct doorlopen en op onze tassen hebben we niet langer dan 5 minuten hoeven te wachten. Na de eerste Ponden uit de muur te hebben getrokken, heb ik Master Harkess gebeld om aan te geven dat we waren geland. Hij bleek inmiddels op de parkeerplaats op ons te wachten. Na een hartelijk welkom en de bagage in de auto te hebben gepropt, reed Master Harkess ons, inclusief een sight seeing door de stad, naar de accommodatie waar we de komende dagen zouden verblijven. Volgens deelnemers van het voorgaande seminar zou het goed vertoeven zijn bij de Bed & Breakfast van Marjorie … Lekker slapen, een goed ontbijt …
Bij binnenkomst hadden we zo onze twijfels … en ja, die werden binnen mum van tijd bevestigd. Het was er niet bepaald schoon en de eetkamer zou in de nacht een metamorfose moeten ondergaan, wil je daar de volgende ochtend een heerlijk ontbijt serveren. Maar goed, op naar de kamers … Ja, maar dan wel gesplitst. We zouden twee 2-persoonskamers krijgen, maar door drukte was dat niet mogelijk. De eerste twee nachten in ieder geval niet. Hierdoor kwamen Albert, Eelco en ik op een kamer te liggen en Louise (partner van Albert) op een andere kamer, samen met een paar Spaanse dames.
Vrijdag, 7 augustus
Rond een uur of negen begaven wij ons, na best wel lekker te hebben geslapen, naar de eetkamer. Het ontbijt bestond uit brood, dat eigenlijk alleen te eten was als het geroosterd was. Verder was er wel divers beleg: aardbeienjam, abrikozenjam en nog een … Na onze buikjes rond te hebben gegeten zijn we met de bus naar de stad gegaan, het oude gedeelte. Het eerste waar we heen wilden was het kasteel van Edinburgh. Super indrukwekkend, super druk. Er stond zo’n rij bij de kassa, dat we hebben besloten niet naar binnen te gaan. We hadden tenslotte maar een dag om de stad te bezichtigen. Via nog meer trappen en steile straatjes kwamen we na enig zoeken bij een klein winkeltje, waar we ons hebben aangemeld voor “the witchery tour” van die avond.
Na een heerlijke lamsburger was het tijd om uit te buiken. Met een tourbus lieten wij ons van oud, door nieuw, weer terug naar oud Edinburgh rijden. Van al dat zitten krijg je dorst … Op naar “The Scotch Whisky Experience” om daar na een leuke rondleiding te genieten van een lekkere koude cola. Of wat anders … Omdat we na deze belevenis zelf niet meer konden rijden (de auto stond tenslotte in Weeze op de parkeerplaats) zijn we met de bus naar het nieuwe gedeelte van de stad gereden. Ook daar kun je lekker eten … Tijdens de maaltijd hebben we Edwin Lieben gebeld. Hij was net geland in Edinburgh. Wij zouden hem treffen bij Marjorie, waar hij net als verleden jaar ook zou verblijven. Hmm … was hij misschien een van de deelnemers die …
In het begin van de avond zijn we weer naar de stad gegaan. Na een pasta bij de Italiaan en een drankje in de pub zijn we gestart met “the witchery tour”. De verteller was echt heel geestig. Na afloop zijn we naar een café gegaan, vlakbij onze verblijfplaats. Niet te veel gedronken … want nog maar een nachtje slapen en dan …
Zaterdag, 8 augustus
Over deze dag en de komende twee trouwens ook, kan ik vrij kort zijn: we hebben getraind, getraind en nog eens getraind. Tussendoor en na afloop gegeten. ’s Nachts als een blok geslapen.
Ok, iets meer over de inhoud. Een Koreaanse jongen die ook bij Marjorie verbleef en wij zouden worden opgehaald. Tenminste, zo was ons gezegd. Rond 08.15 uur stonden we met z’n allen buiten en even later kwam Mark Harkess, de zoon van, met een strakke BMW de straat ingereden. Naast hem zat nog een Taekwon-doin, naar later bleek een Afghaanse jongen die Master Harkess, evenals de Koreaanse jongen, onder zijn hoede heeft genomen. Hoe strak de BMW ook was, zeven personen was te veel. Snel een taxi geregeld.
Om 09.00 uur zou het seminar van start gaan. Dat werd zeker een half uurtje later. Tegen 09.30 uur kwamen Master Bart Stokhof en Sabum Chris Eikenhorst de zaal binnen. Zij waren vrijdagnacht aangekomen. Het waren vooral Schotten die aanwezig waren, maar het seminar had ook zeker een internationaal tintje. Naast de Nederlandse afvaardiging waren ook Master Naidoo (Engeland), Master Wandaiyar (Maleisië), en leraren en leerlingen uit Engeland, Noord Ierland, Afghanistan en Maleisië aanwezig.
Even later, na het opstellen, volgden Master Harkess en Master Derek Campbell. Applaus, een kort welkomstwoord en starten maar … De warming-up was redelijk zwaar. De toon was gezet. Tijdens de eerste drie uur training, zonder enig rustmoment, hadden we saju-jirugi, saju-makgi en de eerste negen Tuls een keer of wat gelopen. Eerst een paar keer stap voor stap en daarna nog een paar keer in een tempo.
Het viel gelijk op dat de Schotten de uitgevoerde technieken langer aanhouden dan dat wij zijn gewend. Master Hwang is hier, net als wij, geen voorstander van. De technieken dienen in een vloeiend tempo met elkaar verbonden te zijn. Of de Schotten het nu wel of niet goed uitvoeren, we volgen een seminar van Master Harkess (VIII Degree) … dus hebben we op dat moment te doen wat de Master wil.
Tegen 12.30 uur was het tijd voor de lunchpauze. Lekker, anderhalf uur om bij te komen. In de sporthal was geen restauratie aanwezig. Ongeveer een mijl verder zou een supermarkt zijn en een (heel) stuk dichterbij een pub. Het is de pub geworden. Goed en veel eten en drinken.
Met een goed gevulde maag begonnen we om 14.00 uur met het vervolg van de eerste dag. Om even warm te draaien werden de oefeningen van de ochtend even snel achter elkaar herhaald. Hierna door met Kwang-Gae tot en met Choong-Jang. Een aantal deelnemers heeft hierna Juche gelopen, waarna we de dag hebben beëindigd met Hosinsul onder leiding van Master Stokhof.
Na een heerlijke douche in de sporthal, de taxirit naar Marjorie en even op bed uitgerust te hebben, zijn we naar The Merlin gelopen. Een steakhouse waar later ook Master Harkess en een gezelschap kwam eten. En daarna … vroeg naar bed en als een blok in slaap gevallen.
Zondag, 9 augustus
Master Harkess vroeg of Master Stokhof de warming-up wilde verzorgen. En ook dat, met de spierpijn van de vorige dag nog in het hele lichaam, hebben we weer geweten. Hierna nam Master Harkess het over: 10 push-ups please … give me another 10 … en daarna een herhaling van de vorige dag … Chon-Ji (# 1) tot en met Choong-Jang (# 14), eerst stap voor stap en daarna in een tempo. Hierna zijn we verder gegaan met Juche (# 15) tot en met Ul-Ji (# 20). Diegenen die de betreffende Tuls niet kenden, kregen onder leiding van Master Campbell de opdracht zich bezig te houden met Sambo Matsoki.
Na de pauze werd gestart met een fotoshoot. Op het rugbyveld, voor de sporthal, werd in vlot tempo een aantal banken neergezet … het positioneren van de deelnemers verliep (al dan niet met opzet) iets minder snel.
Eelco wilde hierna even rustig aan doen, maar toen werd gezegd dat we met het onderdeel Sparring zouden starten, was hij direct weer fit. Na goede rek- en strekoefeningen liet Master Campbell de deelnemers diverse sparringsoefeningen uitvoeren. Hieronder ook een aantal combinaties die zeker gedurende de komende trainingen binnen onze sportschool zullen worden beoefend.
Hierna mocht Master Stokhof verder gaan met het onderdeel Hosinsul. Ook hebben wij van een paar Schotten en de Ieren wat leuke technieken aangeleerd gekregen. Ik moet zeggen, als je die goed uitvoert, die zijn best effectief …
De dag werd afgesloten met een uitleg over de Tiger Kids. Een programma waarbij les wordt gegeven aan kinderen van 3 tot en met 5 jaar. In Nederland is in 2009 dit programma ook geïntroduceerd.
Omdat het zaterdag zo goed was bevallen, zijn we na de verdiende douche en rust ’s avonds opnieuw naar The Merlin gegaan. En dat hadden we nu net niet moeten doen … Er was bijna niets voorradig, hetgeen dat we hadden besteld kwam niet of veel later dan gevraagd, een drankje zonder ijs was heel lastig. Het enige goede was de verkregen korting (Eelco bedankt!). Omdat het de laatste avond was zijn we na het eten met de taxi naar de stad gegaan. Daar nog wat gedronken en gelopen (dat is anders dan dronken gelopen!) en toen weer met de taxi terug. Slapen …
Maandag, 10 augustus
De laatste trainingsdag. Tijd voor een goede warming-up en een stukje herhaling … Tijdens de laatste uurtjes hebben we ons nogmaals beziggehouden met Hosinsul, een stukje theorie, stapsparring, het harden van de armen en handen en diverse springtechnieken. Met name dat laatste was mooi om te doen, maar vooral om te zien. De meest acrobatische combinaties tegen 3 of meer targets werden uitgevoerd. De een nog spectaculairder dan de andere.
Rond de middag zat het seminar erop. Moe maar voldaan bedankten we Master Harkess en Master Campbell voor de training. Het was zwaar, na een aantal weken helemaal niets te hebben gedaan. Maar, het was zeker ook leuk. Onderling een hoop lol gehad, genoten van de leuke sfeer en opnieuw nieuwe internationale contacten opgedaan.
Na de laatste trainingsuren, de laatste keer douchen in de sporthal zat er maar een ding op: voor de laatste keer naar de pub voor de lunch. Een mighty mixed grill … een giga berg vlees (een hele biefstuk, een hele kipfilet, 3 worsten en een flinke hamlap) werd per persoon geserveerd. Dat was zelfs voor ons te veel.
Met een veel te volle buik de taxi teruggenomen naar Marjorie. Een uurtje geslapen, de tassen ingepakt en opnieuw een taxi besproken. Op naar het vliegveld.
Na een lekkere kop warme chocolademelk kreeg Edwin van Master Stokhof nog een certificaat van een eerder bij Master Harkess gevolgd seminar in de handen gedrukt … en waar laat je die dan, als je koffer al door de douane is?
Na afscheid genomen te hebben van Edwin, die met een ander vliegtuigmaatschappij heeft gereisd, zijn we naar de gate gelopen waar ons vliegtuig op ons stond te wachten. Omdat we wat later waren hoefden we niet lang te wachten voordat we daadwerkelijk de lucht in gingen. En even later werd de landing alweer ingezet …
Het was een leuke training. Hard gewerkt en weer het nodige opgestoken. Leuke internationale contacten opgedaan. Wellicht volgend jaar weer …
Raymond Eikema.