Historie van Taekwon-Do

Het is niet moeilijk een uitgebreid verhaal over de historische achtergrond van het Taekwon-Do te schrijven. Dit komt mede doordat er ten aanzien van de benadering van het Taekwon-Do vrij veel misvattingen bestaan. Door deze pagina wordt u enigszins op de hoogte gebracht hoe het Taekwon-Do in Korea historisch gegroeid is.

Taekwon-Do wordt veelal teruggevoerd tot de tijd waarin Korea verdeeld was in de volgende drie koninkrijken:

* Koguryõ (37 voor Chr. – 668 na Chr.).
* Paekche (18 voor Chr. – 660 na Chr.).
* Silla (57 voor Chr. – 936 na Chr.).

Tussen 540 en 576 regeerde in Silla koning Chinhung, die de eerste aanzet zou geven tot de uiteindelijke vereniging van de drie koninkrijken. Gedurende zijn regering kwam de zogenaamde hwarang-groep op. Omdat Taekwon-Do meestal in verband wordt gebracht met hwarang, is het nuttig iets meer over deze groep te vertellen.

De Hwarang

Hoewel het woord hwarang op verschillende manieren vertaald kan worden, is de beste vertaling “bloemenjongen”. Hwa betekent bloem en rang krijgt als vertaling jongeman.

Nog net tijdens de regering van koning Chinhung (in 576) werden twee mooie vrouwen uitgekozen om allerlei dansen uit te voeren. Zij verzamelden ieder een groep om zich heen en werden de wõnhwa genoemd. Wõnhwa betekent “de originele bloemen”. De leidsters van de twee wõnhwa-groepen werden echter jaloers op elkaar, waarop de ene de andere verdronk. De dader werd hiervoor ter dood veroordeeld en de wõnhwa viel uit elkaar. Hierna werden knap uitziende jongens gekozen, voornamelijk uit de kringen van de edelen. Deze jongens werden hwarang genoemd. Ze werden opgemaakt en droegen mooie kleren. Ze hielden zich hoofdzakelijk bezig met zingen, dansen, muziek en poëzie. Ze maakten tochten naar de bergen en rivieren en amuseerden zich aldaar. Door deze activiteiten scheidde de goeden zich van de slechten, waarna de goeden aan het hof ontboden werden. De hwarang had een religieus karakter, welke veelal in verband wordt gebracht met het Boedhisme en Confucionisme.

Voor zover bekend is er geen reden om aan te nemen dat de hwarang een militaire groep was. Integendeel. Het is wel zo dat zij zich later op het militaire pad hebben begeven. De aard van de hwarang zou je als volgt kunnen samenvatten: De hwarang was een groep jongemannen, die zich bezighield met religieuze en culturele zaken, maar die af en toe half-militaristisch (of soms zelfs geheel militaristisch) moest zijn omdat de tijd waarin ze leefden dat met zich meebracht.

 

Wat is er nu van de hwarang terecht gekomen?

Aangenomen wordt dat de hwarang na de vereniging van de drie koninkrijken gewoon zijn doorgegaan met wat ze altijd gedaan hadden (zingen, dansen, muziek en gedichten maken). Dit is echter niet altijd even duidelijk beschreven.

 

Welke betekenis heeft de hwarang gehad i.v.m de ontwikkeling van het Taekwon-Do?

Ook dit antwoord is niet duidelijk beschreven. Voor zover bekend heeft de hwarang geen directe invloed op het Taekwon-Do uitgeoefend. Ongetwijfeld heeft zij zich gedurende hun militaire momenten wel beziggehouden met allerlei militaire vecht-systemen, maar deze zijn vermoedelijk van China afkomstig. De hwarang heeft geen enkel vechtsysteem zo ontwikkeld, zo als de militairen en ook de burgers in Japan dat gedaan hebben.

 

Welke vechtsporten worden dan wel in verband gebracht met Taekwon-Do?

Ook al wordt er niet altijd even objectief geschreven over de rol van subak, t’aekkyõn en kwõn bõp, komen deze namen wel altijd terug in beschrijvingen.

Subak, t’aekkyõn en kwõn bõp

Choi Hong Hi noemt subak een soort gevecht met de voeten / de benSubaken, terwijl een andere vertaling slaan met de vuisten en kopstoten is. De Chinese karakters waarmee je subak schrijft, geven de volgende betekenis te zien: het woord su betekent letterlijk hand en het woord bak betekent slaan met de vuisten (boksen). Ook wordt subak vertaald als een gevecht met de handen in een strijd of wedstrijd.

Tot nog toe is er dus geen reden om aan te nemen dat subak een vechtsport zou zijn, waarbij de benen of het hoofd gebruikt werden. Wel bestaat het Koreaanse woord bak ch’igi, dat kopstoten betekent. Het woord bak in deze opbouw heeft taalkundig echter niets te maken met het woord bak in subak.

Een andere naam die veel in verband wordt gebracht met Taekwon-Do is t’aekkyõn.

 

Bestaan er Chinese karakters om dit woord te schrijven?

Waarschijnlijk gaat het om een puur Koreaans woord. T’aekkyõn wordt beschreven als een spel, waarbij twee tegenover elkaar staande personen elkaar onderuit proberen te trappen. Hoge trappen zijn toegestaan, die door de handen opgevangen mogen worden. Dit spel kende men ook in Japan. Hoewel niet met zekerheid gezegd kan worden dat dit zo is, bestaat de mogelijkheid dat het Taekwon-Do enige beenbewegingen overgenomen heeft van het t’aekkyõn.

Volgens Choi Hong Hi werd subak in China geïntroduceerd als kwõn bõp en als een vorm van jiu jitsu in Japan. Helemaal correct lijkt dit niet, als we naar de betekenis kijken van het woord kwõn bõp. Kwõn vindt men ook in Taekwon-Do terug en betekent vuist. Het woord bõp betekent wet (systeem). De Japanners spreken kwõn bõp uit als kempo. In het Chinees wordt het uitgesproken als ch’uan-fa. Voor zover bekend werd deze laatste naam gegeven aan de vechtmethoden, die in het beroemde Shaolin klooster ontstaan zijn, eeuwen voor er in Korea sprake was van subak.

De tijd na de Tweede Wereldoorlog

In eerste instantie was er een tijd van wederopbouw. De Koreanen, die zolang onder Japanse heerschappij hadden geleefd, snakten naar een eigen nationale en culturele identiteit. Zo werd bijvoorbeeld de Hwarang weer van stal gehaald om een tegenhanger te hebben van de Japanse Samurai, inclusief hun ongeschreven militaire code; het bushido.

Een vergelijking tussen de hwarang en de samurai is niet helemaal terecht. De hwarang bestond uit jongelieden, die voornamelijk artistiek bezig waren. De volgelingen van de hwarang werden hwarang-do genoemd. Het woord do heeft hier de betekenis van groep / volgeling. De Japanse samurai daarentegen was in eerste instantie een militaire groep. Hoewel ook zij zich bezig hielden met muziek en literatuur, was hun training hoofdzakelijk militaristisch.

Het bushido, de militaire code van de samurai, was van een geheel andere aard dan “de weg van de hwarang”. Bushido betekent letterlijk “weg van de krijger” en was voornamelijk een code om de dood met een bepaalde mentaliteit tegemoet te zien. De hwarang-do is daarentegen veel minder duidelijk.

 

Staat de hwarang-do wel in verband met de dood?

HwarangIn ieder geval is het bushido van een latere datum dan de hwarang-do, die vanaf de 16e / 17e eeuw tot bloei kwam.

De militaire training die de Koreanen van de Japanners kregen, gevoegd bij de eeuwenlange Chinese invloed, heeft uiteindelijk voor een unieke vorm van vechtsport gezorgd: het Taekwon-Do. In 1955 heeft onder andere Choi Hong Hi ervoor gezorgd dat Taekwon-Do deze naam heeft gekregen.

Choi Hong Hi geeft zelf aan dat Taekwon-Do gebaseerd is op karate, t’aekkyõn en subak. In het voorgaande is al geschreven dat subak hoofdzakelijk met de handen en armen bedreven werd. Karate kent weliswaar de combinatie van arm- en beentechnieken, maar men is toch eerder geneigd om het accent op de armtechnieken te leggen. T’aekkyõn tenslotte kan naast de beentechnieken uit het karate gezorgd hebben voor het arsenaal aan beentechnieken in het Taekwon-Do.

Historie van Taekwon-Do (tot het jaar 2000):

1945:
Kwam er een einde aan de Japanse overheersing van Korea.

1950:
Werd een eerste poging gedaan om tot een koepelbond, de Soo Bakh Do Associatie, te komen. Binnen een jaar ontstond uit een splitsing de Taesoo Do Associatie.

1953:
Choi Hong Hi richt de Oh Do Kwan op. Dit was een militaire school om kaderleden op te leiden voor uitzending naar de verschillende legeronderdelen. Samen met zijn rechterhand Nam Tae Hi ontwikkelt Choi Hong Hi een moderne vechtkunst, welke bestaat uit Taekyon en Karate.

1955:
Wordt door de Koreaanse regering een commissie benoemd om een eenheid te brengen in de verschillende vechtkunsten. Op voorstel van Choi Hong Hi wordt de naam Taekwon-Do gekozen.

1959:
Eerste demonstratie team onder leiding van Choi Hong Hi wordt uitgezonden naar het Verre Oosten.

1962:
Choi Hong Hi wordt ambassadeur in Maleisië, waarna al snel een Taekwon-Do organisatie aldaar wordt opgericht.

1965:
Oprichting van de Korean Taekwon-Do Associatie (K.T.A.).

1966:
Op 22 maart is de Internationale Taekwon-Do Federatie (I.T.F.) opgericht.

1970:
Moeilijkheden ontstaan tussen Choi Hong Hi en de Koreaanse overheid.
Un Yong Kim wordt president van de K.T.A.

1972:
Het hoofkwartier van de I.T.F. verplaatst zich naar Canada.

1973:
Op 28 mei wordt de World Taekwon-Do Federation (W.T.F.) opgericht.

1974:
Eerste Wereld Kampioenschappen van de I.T.F. in Canada.

1974:
Un Yong Kim wordt benoemd tot vice-president van de Koreaanse Sport Federatie én van het Koreaans Olympisch Comité.

1980:
Introductie van het Taekwon-Do in Noord-Korea, die op haar beurt de I.T.F. steunt.

1980:
Taekwon-Do wordt erkend door het Internationaal Olympisch Comité (I.O.C.).

1983:
Het I.T.F. hoofdkwartier verplaatst zich naar Wenen.

1988:
Taekwon-Do als demonstratie sport gedurende de Olympische Spelen te Seoul (Korea).

1992:
Taekwon-Do als demonstratie sport gedurende de Olympische Spelen te Barcelona (Spanje).

1994:
Taekwon-Do krijgt de (officieuze) Olympische status van het I.O.C.

2000:
Tijdens de 27e Olympische Spelen, die gehouden zijn in Sydney (Australië) is Taekwon-Do een wedstrijdsport.